به سان آخرین باد های پاییزم       در آستانه ی فصلی   غم انگیزم گر چه پخته شدم در این مسیر بی سامان          به یاد بهاران خویش اشک میریزم                                                                                   Pouya Azad

آسمان  سرود رسیدن را زمزمه می کرد .. و خورشید دربزنگاه غروب ، ماه را به رقص وا می داشت .سرو های سبز در آوای خوش آهنگ باد دست در دستِ صنوبرهای خوش قامتبا حرکاتی موزون ..هستی را بدرقه میکردند.و کودک ستارگان یک به یک سوار بر  ارابه ای  آتشین ، برگستره ی زمین می نشستند. با بوسه ای گرمدر آغوش اش .. به خوابی شیرین می سپرد.                                   Pouya Azad